دستوار

در دست عهد دولت او دستوار باد...

دستوار

در دست عهد دولت او دستوار باد...

دستوار

بی قرار ...
راهی ...

طبقه بندی موضوعی

از اسلام بازرگانی، تا اسلام محمدی

پنجشنبه, ۲۲ اسفند ۱۳۹۲، ۰۸:۰۸ ق.ظ

- «کعبه، در مرکز مغناطیسی کره زمین قرار گرفته است و رو به قبله بودن برای بدن مفید است.»

- «حرکات نماز، بهترین نوع ورزش است و پزشکان گفته اند ...»

- «روزه، اثرات درمانی فوق العاده ای دارد و در دفع سموم بدن مؤثر است.»

- «دانشمندان، با تحقیق بر روی فلان قدر بیمار، متوجه شدند؛ خواندن قرآن تا بهمان درصد در بهبود بیماری شان مؤثر بوده است.»

- «مصرف مشروبات الکلی، موجب بروز سرطانِ بیسارجا می شود.»

- و ...

از این دست جملات، زیاد شنیده ایم.

 

در تطبیق احکام شرع با مصالح جسمی و مادی انسان، شکی نیست.

اما این که عده ای مقاصد بلند این احکام را در حد توصیه هایی پزشکی – درمانی تقلیل دهند، انحرافی بزرگ است که دانسته یا نادانسته ترویج می شود.

 

گویندگان این گزاره ها، ممکن است با انگیزه های مختلفی به ترویج این گفتمان بپردازند؛

- جذب برخی گروه ها به اسلام؛ جوانان، افراد سست ایمان، کاسب کارانی که پیش از چرتکه انداختن کاری انجام نمی دهند، یا غیرمسلمانان، و یا ...

- اعتقادی حداقلی به عالم فراماده، چنان چه کوته فکرانی مثل مهندس بازرگان در ضمن اسلام قلابی شان ترویج می کردند[1]

- خودشیرینی و اظهار فضل

- غرض و مرض

- و ...

 

برای درک عمق فاجعه، مقایسه کنید میان تعلیلی مادی از یک دستور شرعی، با مقصد حقیقی آن:

می دانید که مستحب است: سر، هنگام قضای حاجت، پوشانده شود.

دیده اید کسانی را که هنگام رفتن به مستراح، کلاهی روی سر می گذارند.

و احتمالاً شنیده اید که می گویند: «در مستراح گاز آمونیاک منتشر است و این گاز موجب سفید شدن موی سر می شود. اسلام توصیه کرده که چیزی روی سر بگذارید، تا موهایتان سفید نشود!»

...

اما، لطفاً به این روایت توجه کنید:

پیامبر خدا، صلی الله علیه و آله، ضمن وصیتی طولانی، خطاب به ابوذر فرمودند:

«ای ابوذر! ... از خدا شرم کن، که من – سوگند به خدایی که جانم در دست اوست – هرگاه به مستراح می روم، لباس خود را روی سرم می اندازم، زیرا از دو فرشته ای که همراهم هستند، شرم می کنم.»[2]

 

شما را به خدا، این انحراف کوچکی است که «شرم از خدا» و «توجه دائمی به حضور دو ملکِ همیشه همراه، در همه جا، حتی در مستراح» را تقلیل دهیم به «ترس از سفید شدن موی سر»؟

 

این تفکر، غیر از تقلیل عمق و اثر احکام اسلام و محروم کردن جامعه از تربیت صحیح اسلامی، خطر دیگری نیز در پی دارد؛

این که انسان چنین بار بیاید که احکام اسلام را تا جایی بپذیرد و عمل کند که آنها را دارای مصلحت دنیایی بداند، و به مصلحتش آگاه باشد.

 

«اسلام منفعتی» است که موجب می شود آن قوم و خویش ما، از طرفی هنگام پوست کندنِ گوسفند قربانی، درباره ی کرمی که در گوشت سگ است و میکروبی که در گوشت خوک است سخن براند و بگوید به همین خاطر، گوشت سگ و خوک در اسلام حرام شده. و از طرفی در مقابل چشمان بهت زده ی ما، دنبلان گوسفند را، با آن که می دانست حرام است، به سیخ بکشد و بگوید خیلی مفید و مقوی است!

 

«اسلام بازرگانی» است که منجر می شود به طغیان علیه حکم «قصاص» و غیر انسانی خواندن آن.



[1] در این زمینه مراجعه کنید به:

- کتاب های بازرگان که حتی در آن ها بهشت را نیز دنیایی پیشرفته توصیف می کند که با رشد عقلانی و تکنولوژیکی بشر خلق خواهد شد و احتمالاً در سیاره ای خوش آب و هوا خواهد بود!  

- همچنین مصاحبه جالب دکتر صادق زیباکلام(بخش اول + بخش دوم) با خبرگزاری دانشجو، که در آن می گوید در جوانی، تحت تأثیر اسلام بازرگان، به خطا رفته و روح اسلام که تعبّد است را درک نکرده.

[2] الأمالی(للطوسی)، النص، ص: 534

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی