دستوار

در دست عهد دولت او دستوار باد...

دستوار

در دست عهد دولت او دستوار باد...

دستوار

بی قرار ...
راهی ...

طبقه بندی موضوعی

۲ مطلب در تیر ۱۳۹۵ ثبت شده است

 

در روایات، در مورد محل دفن پیکر مطهر فاطمه زهرا (سلام الله علیها)، سه مکان نام برده شده است؛

1- منزل خودشان   2- میان قبر و منبر پیامبر   3- بقیع

 

شیخ صدوق در کتاب «عیون أخبار الرضا علیه السلام» روایتی را با سندی صحیح نقل کرده است[1] که در آن از امام رضا (علیه السلام) در این باره پرسش شده است:

 

...عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ الْبَزَنْطِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ عَلِیَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا ع عَنْ قَبْرِ فَاطِمَةَ ع فَقَالَ:

«دُفِنَتْ فِی بَیْتِهَا فَلَمَّا زَادَتْ بَنُو أُمَیَّةَ فِی الْمَسْجِدِ صَارَتْ فِی الْمَسْجِدِ.»[2]

 

از بزنطی نقل شده است که گفت: از امام ابو الحسن علی بن موسی الرضا (علیهما السلام) پیرامون قبر حضرت فاطمه (علیها السلام) پرسیدم.

حضرت فرمودند:

«ایشان در خانه شان دفن شدند، اما وقتی بنی امیه بر (مساحت) مسجد[3] افزودند، داخل مسجد واقع شد.»

 

شیخ صدوق در «کتاب من لا یحضره الفقیه» به مناسبتی چنین می فرماید:

«مؤلفِ این کتاب گوید: روایات درمورد مکان قبر حضرت فاطمه سرور زنان جهانیان (علیها السلام) مختلف اند؛

- در بعضی، روایت شده است که ایشان در بقیع دفن شده اند.

- در برخی، روایت شده است که در میان قبر و منبر (پیامبر) دفن شده اند و اینکه پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرموده اند: «میان قبر و منبر من، روضه[4] ای از روضه های بهشت است.» به این خاطر است که قبر حضرت زهرا (علیها السلام) میان قبر و منبر واقع شده است.

- در بعضی، روایت شده است که ایشان در خانه شان دفن شده اند و زمانی که بنی امیه مسجد را گسترش دادند، در مسجد واقع شد.

نزد من، روایات دسته اخیر صحیح هستند و من زمانی که حج خود را در بیت الله الحرام انجام دادم، از مدینه بازگشتم و زمانی که پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) را زیارت کردم، قصدِ منزل حضرت فاطمه (علیها السلام) را نمودم. منزل ایشان کنار ستونی است که وقتی از «باب جبرئیل» وارد شویم و به سمت انتهای محوطه ای که پیامبر آنجاست می رویم، به آن می رسیم...»[5]

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1] مرحوم کلینی نیز این حدیث را در کتاب شریف «الکافی» با سندی صحیح ذکر کرده است؛ الکافی، ج1، ص461.

[2] عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏1، ص311.

[3] مقصود، مسجد النبی (صلی الله علیه و آله) است.

[4] «الروضه: زمین سبز و خرم و پر گیاه‏»؛ فرهنگ ابجدی، ص447.

[5] کتاب من لا یحضره الفقیه، ج2، ص572.

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ تیر ۹۵ ، ۰۳:۰۴
ابوالفضل رهبر

 

شیخ صدوق در کتاب «عیون أخبار الرضا علیه السلام» با سندی صحیح از «ابو الصلت عبدالسلام بن صالح هَرَوی» نقل می کند که گفت:

به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم:

برایم درباره درختی که آدم و حوّاء (علیهما السلام) از آن خوردند، بفرمایید؛ که چه درختی بود. مردم در مورد آن اختلاف دارند؛ برخی روایت می کنند که «درخت گندم» بوده است، برخی روایت می کنند که «درخت انگور» بوده است و برخی نیز روایت می کنند «درخت حسد» بوده است.

حضرت فرمودند:

«همه این روایات درست است.»

 

عرض کردم: پس معنای این چند وجه چیست، با این اختلافاتی که دارند؟! [1]

حضرت فرمودند:

«ای ابا صلت! درخت های بهشتی چند نوع (میوه) بار می آورند. پس آن درخت، درخت گندم بود و انگور نیز داشت و مانند درخت های دنیا نبود.

به راستی که وقتی خداوند آدم (علیه السلام) را با امر کردن فرشتگانش به سجده (بر او) و داخل کردنش به بهشت، گرامی داشت، آدم (علیه السلام) با خود گفت: «آیا خداوند بشری بهتر از من آفریده است؟»

خداوند به آنچه درونش گذشت، آگاه بود، پس به او خطاب فرمود: «ای آدم! سرت را بلند کن و به پایه عرش نگاه کن!»

 

آدم سرش را بلند کرد و به پایه عرش نگاه کرد و دید که بر آن نوشته شده است: «هیچ خدایی جز «الله» نیست. محمد (صلی الله علیه و آله) فرستاده اوست و علی بن ابی طالب (علیه السلام) امیر مؤمنان است و همسرش فاطمه (سلام الله علیها) سرور زنان جهانیان است و حسن و حسین (علیهما السلام) سرور جوانان بهشتی هستند.»

 

آدم (علیه السلام) عرض کرد: «پروردگارا! ایشان که هستند؟»

خداوند فرمود: «ایشان از فرزندان تو هستند و آنان از تو و از تمام آفریدگانم برتر هستند و اگر آنان نبودند، تو را نمی آفریدم و بهشت و دوزخ را و آسمان و زمین را نمی آفریدم. پس مبادا با چشم حسادت به آنان بنگری، که در این صورت تو را از همسایگیِ خویش بیرون می رانم!»

 

آنگاه آدم (علیه السلام) با چشم حسادت به آنان نگریست و آرزوی جایگاهِ آنان را نمود. چنین شد که شیطان بر او تسلط یافت تا اینکه از درختی که از آن نهی شده بود، خورد. بر حوّاء نیز به این خاطر که به حضرت فاطمه (سلام الله علیها) با چشم حسادت نگریسته بود، تسلط یافت تا اینکه همانطور که آدم (علیه السلام) از آن درخت خورده بود، از آن خورد.

پس خداوند (عزّ و جلّ) آن دو را از بهشتش بیرون نمود و از همسایگی اش به سوی زمین فرو فرستاد.» [2]

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1] چگونه می شود که تمام این وجوه درست باشند؟!

[2] عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏1، ص306.

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ تیر ۹۵ ، ۰۲:۵۳
ابوالفضل رهبر