…عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
«إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ یَبْعَثْ نَبِیّاً إِلَّا بِصِدْقِ الْحَدِیثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ إِلَى الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ.»
الکافی، ج۲، ص۱۰۴
از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:
«بهراستی خداوند (عزّوجلّ) هرگز پیامبری را مبعوث نفرموده، مگر با (دو خصلت؛)
راستگویی و امانتداری نسبت به خوبها و بدها.»
…عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِی الْمِقْدَامِ قَالَ: قَالَ لِی أَبُو جَعْفَرٍ ع فِی أَوَّلِ دَخْلَةٍ دَخَلْتُ عَلَیْهِ:
«تَعَلَّمُوا الصِّدْقَ قَبْلَ الْحَدِیثِ.»
الکافی، ج۲، ص۱۰۴
از عَمرو بن ابیمِقدام نقل شده است:
نخستینبار که خدمت امام باقر (علیهالسلام) رسیدم، ایشان به من فرمودند:
«پیش از (آموختنِ) سخنگفتن، صداقت و راستی را بیاموزید.»
…عَنْ أَبِی کَهْمَسٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع: عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِی یَعْفُورٍ یُقْرِئُکَ السَّلَامَ. قَالَ: «عَلَیْکَ وَ عَلَیْهِ السَّلَامُ إِذَا أَتَیْتَ عَبْدَ اللَّهِ فَأَقْرِئْهُ السَّلَامَ وَ قُلْ لَهُ: إِنَّ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ یَقُولُ لَکَ: «انْظُرْ مَا بَلَغَ بِهِ عَلِیٌّ ع عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص فَالْزَمْهُ فَإِنَّ عَلِیّاً ع إِنَّمَا بَلَغَ مَا بَلَغَ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص بِصِدْقِ الْحَدِیثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ.»»
الکافی، ج۲، ص۱۰۴
از ابوکَهمَس نقل شده است: به امام صادق (علیهالسلام) عرض کردم:
عبدالله بن ابییعفور به شما سلام میرساند.
حضرت فرمودند:
«سلام بر تو و بر او. هرگاه نزد عبدالله رفتی، به او سلام برسان و بگو: جعفر بن محمد (علیهماالسلام) خطاب به تو گفت:
«نگاه کن که چهچیز امام علی را نزد رسول خدا (صلواتاللهعلیهما) رساند[۱] و به همانچیز پایبند باش! همانا امام علی (علیهالسلام) به آن مقام نزد رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) رسید؛ بهواسطهی: راستگویی و امانتداری.»»
…عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِی یَعْفُورٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
«کُونُوا دُعَاةً لِلنَّاسِ بِالْخَیْرِ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِکُمْ لِیَرَوْا مِنْکُمُ الِاجْتِهَادَ وَ الصِّدْقَ وَ الْوَرَعَ.»
الکافی، ج۲، ص۱۰۵
از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:
«مردم را با غیر زبانهایتان، به نیکیها دعوت کنید؛ تا در (رفتارِ) شما اجتهاد[۲]، راستگویی و ورع[۳] را ببینند.»
…قَالَ أَبُو الْوَلِیدِ حَسَنُ بْنُ زِیَادٍ الصَّیْقَلُ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع:
«مَنْ صَدَقَ لِسَانُهُ زَکَى عَمَلُهُ وَ مَنْ حَسُنَتْ نِیَّتُهُ زِیدَ فِی رِزْقِهِ وَ مَنْ حَسُنَ بِرُّهُ بِأَهْلِ بَیْتِهِ مُدَّ لَهُ فِی عُمُرِهِ.»
الکافی، ج۲، ص۱۰۵
از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:
«هرکس زبانش صادق باشد، عملش پاک و پربرکت میگردد[۴]
و هرکس نیتش نیکو باشد، بر روزیاش افزوده میشود
و هرکس با خانوادهاش بهنیکی رفتار کند، عمرش دراز میگردد.»
پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــ
[۱] یعنی به مقام و منزلتی نزدیک به پیامبر رساند؛ چنانچه به فرموده خداوند (در آیه شریفهی مباهله)؛ امیرالمؤمنین، نفسِ رسول خداست. ارواحنا لهما الفداء.
[۲] اجتهاد: بهکار بردن نهایت تلاش، در عبادت پروردگار.
[۳] ورع: نوعی از پرهیزکاری که بالاتر از تقواست؛ در این مقام، انسان علاوه بر اینکه از محرمات دست میشوید، از امور شبههناک (که یقین به بد بودنشان ندارد) نیز دوری میجوید و همچنین منکر (امور ناپسند) را قلباً انکار میکند. (ر.ک: الکافی، ج۵، ص۱۰۸)
[۴] زکی: طهر، نما و زاد. «ز-ک-ی»؛ که «زکات» هم از این ماده میباشد، بهمعنای پاک شدن، رشد و نمو یافتن و زیاد شدن است. چنانکه پرداخت زکات مال، هم آن را پاک و طاهر میکند و هم موجب رشد و برکتش میشود.
